Skip to main content

Posts

Showing posts from October, 2018

சஹானா கவிதைகள்

‘கணத்தின் மொக்கவிழ்ந்தால் காலாதீதம்’ என்பது பிரமிளின் கவிதை வரி. அந்தக் கண்டுபிடிப்பை கவிதைக் கணங்களாக நிகழ்த்துபவை சஹானாவின் கவிதைகள். இறந்த உலகங்கள், இறந்த அனுபவங்கள் மோதிக் கொண்டேயிருக்கும் சித்தத்தைக் கிழித்து தற்கணத்தில் வேரூன்ற சஹானா சொல்லும் தேவதைக் கதைகளாக அவரது கவிதைகள் இருக்கின்றன. தனக்கும் தன்னைச் சுற்றியுள்ள இயற்கைக்கும் பேதமின்மையை உணரும் புள்ளிகளில் தன் கவிதைகளை எழுதிப் பார்த்துள்ளார் சஹானா. பள்ளி பீரியட் இடைவெளியில் கழிப்பறை சுவரில் தேங்கியிருக்கும் நீரில் கும்மாளமிடும் குருவியை தன் மனதில் பாதியாக சஹானாவுக்குப் பார்க்கத் தெரிகிறது. இயல்பாகவே கற்பனைக்கும் நிஜத்துக்குமான திரைச்சீலை கிழிந்த உலகம் சஹானாவுடையது. “சிறு துளியில் எனது குடம் பொங்கி வழிகிறது’ என்னும் அறிதல் அப்படித்தான் சத்தியமாகிறது. இந்த உலகில் எங்கோ ஓரிடத்தில் சிறுதுளியில் பொங்கும் குடத்தின் சாத்திய இருப்பை அந்தக் கவிதை உறுதி செய்துவிடுகிறது. குழந்தை தாய்க்குப் பாலூட்டுகிறது என்ற வரியும் உண்மையாகும் இடம் அது.
சம்பிரதாயப் பள்ளிப் படிப்பிலிருந்து வெளியேறி விட்ட சஹானா குழந்தை, ஞானி, சிறுமி, மகள் என்னும் கட்டங்களில் …

நீலமிருது

பறக்கும் ரயிலிலிருந்து
கலைவாணர் அரங்கத்தின்
வாகன நிறுத்தத்தில்
இரண்டு புதியரகக் கார்களுக்கு நடுவே
கடல் நீல நிறத்து
அம்பாசிடர் காரைப்
பார்த்தேன்.
வானை முட்டும் கட்டிடங்களுக்கு நடுவே
மிகவும் ஆழம்
மிகவும் தூரம்
மிகவும் ஏகாந்தம்
மிகவும் அமைதி
அந்த நீல நிற அம்பாசிடர் கார்.
என் அம்மாவின்
திருமணப் பட்டுச்சேலையில்
பின்னொரு நாள்
உறங்கியபோது
உணர்ந்த மிருது
வெள்ளிப் பரல்கள் மின்னி மறையும்
இளங்காலை வெயிலில்
ஒற்றை ஜோடியாய்
அவள் கைபிடித்து
கடல் நோக்கி நடந்த நாளில்
பாதமெங்கும் படர்ந்த மிருது.
2
இலவ மரம்
கிளி
பரஸ்பரம் பரஸ்பரம்
நினைவில் இல்லாத
கதை.
இலைகளுக்கும் மரத்துக்கும்
பச்சை மேல்
மேலும்
இச்சையை அளித்து
சுற்றி சுற்றிப் பறந்தன
கிளிகள்.

மியாவ் மியாவ் மியாவ்

தாய்ப்பாலுடன்சேர்ந்து
பருப்புசோறு
சாப்பிடத்தொடங்கும்போது
குழந்தைகளுக்கு
பூனைமீசைவளர்கிறது
பூனைகளுக்கும்
எனக்கும்மட்டுமேதெரியும்
மீசைஅது
அம்மாவின்ரத்தம்குடித்து
வளர்ந்தமீசையாக்கும்
என்றுரகசியமாய்
தெரிவித்து
வாயைச்
சப்புக்கொட்டுகிறது
குழந்தை.
000 புழக்கடையில்
என்னசத்தம்என்கிறாள்

நகுலன் கண்ட புதுநகரம்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்
நகுலன்இறந்துவிட்டார்என்றசெய்திவந்தவுடன்நான்செய்யமுயற்சித்ததுநகுலன்தொடர்பாகபெருகியநினைவைநிறுத்தமுயற்சித்ததுதான். என்னில்பெருகும்நினைவுகளுக்குநகுலனின்மூலமாகவேநான்இடையீடுசெய்யின்அதுஒருநிமித்தம்மாத்திரம்.
மதம், நியதிகள், சம்பிரதாயம், பழக்கம், நிறுவனங்கள், அறிவுஆகியவைகருத்துருவம்செய்தமனிதனின்ஏற்கனவேயானமரணத்தைவிபரீதஅழகுள்ளபடிமங்களால்உரக்கஅறிவித்தவர்அவர். தன்இருப்பையேயோகத்தின்சவநிலையாககோட்ஸ்டாண்ட்கவிதைகளில்வெளிப்படுத்தியவர். அறிதலின்மகிழ்ச்சியுடன்பச்சைக்குழந்தையைஸ்பரிசிக்கும்வியப்புடன்சாவைநோக்கித்தியானித்திருந்தவர்அவர். ஒருபுதியசெய்தியைச் சொல்வது போலநகுலன்இறந்துவிட்டாரென்றுயாராவது