Skip to main content

Posts

Showing posts from August, 2018

ஆலவாயை வரையும் ஜயபாஸ்கரன்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்
பழைய பொருட்களுக்குவேகமாக விடைகொடுக்கும் காலம் இது. அன்றாட வாழ்க்கையில் பழைய பொருட்கள், புழக்கத்திலிருந்து தொடர்ந்து காணாமல் போகும் நிலையில், அதே பொருட்கள் அருங்காட்சிகளாக மாறி மீண்டும் வருகை புரிகின்றன. அப்போது அவை உபரி மதிப்பாக மாறி, படிப்படியாக மனிதக் கைகளின் தீண்டல் இல்லாமல் போய்கண்ணாடி பேழைகளுக்குள்தூசிபடர்ந்து அபூர்வத்தின் அந்தஸ்தை அடைந்துவிடுகின்றன. இந்த அபூர்வ அந்தஸ்தை அடைவதற்குப் பொருட்கள் தொடர்ந்து பழமையின் அடையாளம் ஆகி, அவை நம் அன்றாட வாழ்விலிருந்தும்விரைவாக காணாமல் போகவேண்டியுள்ளது.
இப்படித்தான்பண்பாடுகள் மற்றும் மரபுகளையும், அபூர்வ அருங்காட்சியகப் பொருளாக நாம் மாற்றிவிட்டோம். என் தாய் மொழியிலேயே, ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன் எழுதப்பட்ட ஒரு கவிதையை வாசித்து அர்த்தம் காண்பதற்குக் கூட பயிற்சி தேவையாக உள்ளது. இப்படித்தான் பல நூற்றாண்டுகளாக பல்லாயிரம் மனிதர்கள் கூட்டாக சேர்ந்து புழங்கிய மொழி, வாழ்க்கை,கொண்டாட்டம், கதை, சமயம்,பொருள் ஆகியவை சார்ந்த அறிவு மற்றும் பண்பாட்டு மரபுகளுக்கு அவசரமாக விடைகொடுத்து விட்டோம். இப்படித்தான் பண்பாடும், மரபும் தனது எண்ணற்ற கைகள், …

வந்தனம் வந்தனம் வந்தனம்

முந்தைய தினத்தின் குப்பைகள் கூட்டப்படும் சத்தம் மட்டுமே கேட்கும் காலையின் ஆளற்ற பேருந்து நிலையத்தில் தூசிக்கோளமாய் புலப்படத் தொடங்கும் ஒளியே உனக்கு வந்தனம்
மேலாடைக்குள்ளும் உள்ளாடைக்குள்ளும் அடங்காமல் அலை போல எழுந்து பெருகும் யுவதியின் தடந்தோள் முலைகளை ஒளிரவைக்கும் தூய்மையான சூரியனே உனக்கு வந்தனம்
சற்று முன்னர் சமுத்திரத்தில் உயிர்த்து இப்போது கருத்த முதியவளின் எடைத்தராசில் துடிப்பு நீங்கி துயிலும் மீன்களின் மீது ஈக்கள் போலப் படரும் கதிரே உனக்கு வந்தனம்
விளையாடுபவர்கள் ஆடாதவர்கள் காலை நடையாளர்கள் வேடிக்கை பார்க்க குந்தியிருப்பவர்கள் என மைதானம் நிரம்பி இருக்கிறது. சிதறும் கூக்குரல்களின் நடுவே அவன் எப்போது இறந்தான் இன்னும் யார் பார்வைக்கும் அறியவராத அவன்

காதல் அற்ற காதல் கவிதைகள்

இந்தக்கோடை எந்தநினைவுகளின்மேலும்சாய்ந்து இளைப்பாறவோ துக்கப்படவோ அனுமதிக்கப்போவதில்லை பழுத்துஉதிர்ந்து வேனலின்நீராவிக்கலத்தில் அவியும்இலைகளின் மணத்தைநான்அப்படியே முகரவேண்டும்

அதிகாலையில்ஆறுதலாகப்பெய்யும் பின்பனிக்கு என்உடலை எந்தமுன்ஞாபகங்களுமின்றி சுத்தமாகத்துடைத்துத்தரவேண்டும்

ஒருபறவையைஅதன்வாலின்துடிப்போடு நிகழ்கணத்தில்அப்படியேபார்க்கவேண்டும் கடக்கும்பெண்ணின்உடல்எழிலை குட்டிக்குழந்தைகளை தன்னிரக்கமின்றிரசிக்கவேண்டும்

சென்றவளின்சுவடின்றி இந்தக்கோடைதரும்காதலுணர்வை என்உதடுகளை

நான்கு நாய்கள்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்
வார விடுமுறையில் போகும் இறைச்சிக் கடையில் கறிவெட்டுபவரின் கையில் ஒரு விரல் பாதியளவு துண்டாகி இருப்பதைப் பார்த்தேன். தொழிலின் ஈரத்தால் துண்டிக்கப்பட்ட இடம் ஆறாமலேயே கண்ணைப் போல வரிசையில் நிற்கும் வாடிக்கையாளர்கள் எல்லோரையும் உற்றுப் பார்க்கிறது. வெட்டப்பட்ட எல்லாவற்றுக்கும் வேறு கண் முளைத்துவிடுகிறது.

சென்ற குளிர்காலம் ஆரம்பித்து, தற்போது துவங்கியிருக்கும் கோடைக்காலம் வரை என் கவனத்தில் அதிகம் இடம்பிடித்தவை நாய்கள்தான். அதிகாலைக் குளிரில் நடைப்பயிற்சிக்குச் செல்லக் கீழிறங்கும்போது தாய்நாயின் உடலோடு உடலாக ஆக முயன்று மெத்மெத்தென்று உறங்கும் குட்டி நாய்களைப் பொறாமையோடு பார்ப்பேன். உறக்கத்தைத் தொடர விரும்பும் மனம் அந்தக் குட்டிகளோடு அடையாளம் கண்டு துக்கமும் பொறாமையும் கொள்ளும். நாய், வெயிலில்தான் இளைத்துச் சலித்து நிராசையை எச்சில் சிந்த வெளியேவிடும். குளிரின் போர்வையில் அந்த உயிர்களே அமைதியுடன் தூங்கும் அதிகாலையில், நாயைப் போலவே சலிக்கத் தொடங்கிவிடுமென் மனம்.

நான் இந்தக் காலகட்டத்தில் பார்த்த நாய்களில் நான்குக்கு ஒன்று ஆளுமைக்குள்ளேயே ஊடுருவியிருக்கும் உடல் குறைபாட்டைக் க…