Skip to main content

ஜெயமோகன் ஏன் மறுக்கவேண்டும்?




ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்

பத்மஸ்ரீ விருது என்பது பாஜக அரசு கொடுக்கும் விருது அல்ல; இந்தியா என்ற தேசம் கொடுக்கும் விருது. ஆனாலும் அவதூறுகளுக்கு அஞ்சி அதை மறுக்கிறேன் என்று ஜெயமோகன் கூறியிருக்கிறார். அதுதான் எனது புரிதலும் கூட. 

அத்துடன் இந்த விருது குறித்த அனைத்து விவரங்களும் நடவடிக்கைகளும் எனக்குத் தெரியுமென்றும் ஜெயமோகன் கூறியிருக்கிறார். உயர் அதிகார மட்டத்தில் இருக்கும் நண்பர்களும் ஜெயமோகனுக்கு பத்மஸ்ரீ அங்கீகாரத்தை ஜெயமோகனுக்கு வாங்கிக் கொடுப்பதில் ஆர்வமாக இருந்ததாக அவரே தனது இணையத்தளத்தில் தெரிவித்தும் உள்ளார்.

இதுகுறித்த எனது அபிப்ராயம் என்னவெனில், பத்மஸ்ரீ விருதை இந்தியாவின் குடிமகனாக அவர் வாங்கியிருக்க வேண்டுமென்பதே. பத்மஸ்ரீ விருது மட்டுமல்ல, பத்ம்பூஷன், பத்மவிபூஷன், பாரதரத்னா என்று எத்தகைய விருதுகளுக்கும் அவர் தகுதியானவர் என்பதே என் போன்ற தமிழ் வாசகர்களின் நிலைப்பாடும் கூட.

பெனடிக்ட் ஆண்டர்சன் போன்றவர்கள் வழி என்னைப் போன்ற 'சிறிய' குடிமக்களைப் பொறுத்தவரை தேசியம் என்பது கற்பிதம் தான். யாரோ ஒருவரது கற்பனையில் இதெல்லாம் நடக்கிறது. தேசியம் என்பதை தொடர்ந்து உறுதிசெய்ய சல்மான் ருஷ்டி சொல்வதைப் போல தொடர்ந்து ரத்தபலிகளும் தேவைப்படுகின்றன. ஆனால் ஜெயமோகன் போன்ற எழுத்தாளர்கள் உண்மையிலேயே தேசத்தின் அகண்டத்தையும் அது தரும் நல்லுணர்வையும் அடைந்தவர்கள். தேசம் என்னும் கருத்தாக்கத்தை வலுவூட்டத் தொடர்ந்து தங்கள் எழுத்துகள் மூலமாகப் பாடுபடுபவர்கள். அவர்களுக்கு இதுபோன்ற விருதுகள் உண்மையில் ஊக்கமருந்துகள்.  

எத்தனை கண்டனங்கள் எதிர்ப்புகள் வந்தாலும் ஜெயமோகன் இந்தியாவின் முக்கியமான படைப்பு மற்றும் கருத்துலக சக்தி என்பதை யாராலும் மறுக்கவே முடியாது. இந்தியா முழுவதும் ஜெயமோகனைப் போல தற்கொலைப் படை வைத்திருக்கும் ஒரு எழுத்தாளனையும் நாம் காணவே இயலாது. அது மனித ஆற்றல் தொடர்பான காரியமும் அல்ல. 

தமிழ் எழுத்தாளர்களில் எனக்குத் தெரிந்து இந்திரா பார்த்தசாரதியும் ந.முத்துசாமியும் பத்மஸ்ரீ விருது வாங்கியுள்ளார்கள். 

ஜெயமோகன் எத்தனை அளவுக்கு அரசு விருதுகளுக்குத் தகுதியானவரோ அத்தனை அளவுக்கு அதிகார செல்வாக்கும் உள்ளவர். முன்னாள் காங்கிரஸ் தலைவர் மூப்பனாரிலிருந்து அவரது செல்வாக்கு மிகவும் பரந்துவிரிந்தது என்பதை அவரே தொடர்ந்து நமக்குக் கூறிவருகிறார்.

 காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முன்னேற்ற கூட்டணி ஆட்சியில் இருந்தபோதே ஜெயமோகனுக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்குவதற்கான முயற்சிகள் தொடங்கியிருக்கின்றன என்பதை அவரே கூறுகிறார். வழக்கம்போல அரசு மற்றும் அரசு அதிகாரிகளின் செயல்பாடுகள் தாமதமாகியிருக்கின்றன. அவ்வளவுதான். 

விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரங்களை ஒருவர் தன் படைப்புகளால் ஈர்ப்பது வேறு செயல்முறை. அங்கீகாரங்களுக்காக நடக்கும் நடவடிக்கைகளைத் தெரிந்துகொண்டே மௌனமாக ஊக்குவிப்பது இன்னொரு செயல்முறை.
ஜெயமோகன் நினைத்த நேரத்தில் பத்மஸ்ரீ வரவில்லை. அவருக்குப் பாதகமான சூழ்நிலையில் வந்துவிட்டது என்பதே அவரது தரப்பு என்று நான் புரிந்துகொள்கிறேன்.

ஜெயமோகன் எப்போதும் எத்தனை கண்டனத்துக்குரிய நிலைப்பாட்டை எடுத்தாலும் அதில் தர்க்கத்தெளிவு இருக்கும். பத்மஸ்ரீ அங்கீகாரத்தை மறுப்பதற்கான தர்க்கத் தெளிவு ஏதும் அவரிடம் இல்லை. 
--------------------------
ஒரு சிறிய விளக்கம்

ஜெயமோகன் பத்மஸ்ரீ அங்கீகாரத்தை மறுத்தது தொடர்புடையதாக முகநூல் விவாதத்தில், நாகர்கோவிலைச் சேர்ந்த நெய்தல் கிருஷ்ணன் வழங்கும் ‘சுந்தர ராமசாமி விருதை நான் மறுத்தது குறித்து எனது நண்பரும் மதிப்புரியவருமான லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் சில  சந்தேகங்களை முகநூலில் எழுப்பியிருக்கிறார். 

‘சுந்தர ராமசாமி பெயரால் வழங்கப்படும் விருதை முதலில் லக்ஷ்மி மணிவண்ணனுக்கே தரவேண்டும் என்பது எனது நிலைப்பாடாக இருந்தது. அத்துடன் காலச்சுவடு நிறுவனம் பின்னிருந்து இயங்கும் விருதாக எனக்குப் பட்டதால் அந்த விருதை நான் மறுத்தேன். அதை பட்டவர்த்தனமாகச் சொல்லும் அளவுக்கு எனக்கு அதிகாரமோ செல்வாக்கோ இல்லையென்பதால் அதை பகிங்கரமாக்க விரும்பவில்லை. அது லக்ஷ்மி மணிவண்ணனுக்கும் தெரியும். 

விரல்விட்டு எண்ணும் அளவில் உள்ள நண்பர்களுக்குச் சொன்னேன். எனக்கும் எனது படைப்புகளுக்கும் அவர்களுடன் நேரடித் தொடர்பு உண்டென்பதால் சொன்னேன். லக்ஷ்மி மணிவண்ணனிடமும் பகிர்ந்துகொண்டேன்.

எனது தந்தைக்கு இடமில்லாத ஒரு திருமண விருந்தில் எனக்கும் இடமில்லையென்பதை லக்ஷ்மி மணிவண்ணனுக்கும் எனக்கும் சேர்ந்துதான் சுந்தர ராமசாமி பேசியிருக்கிறார்.

நான் அவர்களின் மேடையில் எப்போதும் ஏறமாட்டேன்.
நாகர்கோவில் என்ற ஊரில் ‘லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் என்ற சுந்தர ராமசாமியின் முதன்மை மாணவர்களில் ஒருவரும், சிறந்த படைப்பாளியும் அங்கீகரிக்கப்படாத மேடையில் நான் ‘சுந்தர ராமசாமி விருதை வாங்கக் கூடாது என்று நினைத்தேன். சுந்தர ராமசாமி விருது உருவாக்கப்பட்ட தருணத்தில் அவர் நாற்பது வயதைக் கடக்கவில்லை என்பதே எனது ஞாபகம்.

அத்துடன் சுந்தர ராமசாமி பெயரால் வழங்கப்படும் விருதை நான் ஏற்காமல் இருப்பதை சுந்தர ராமசாமி என்ற மூத்த ஆசிரியனின் ஆன்மா புரிந்துகொள்ளும் என்றும் நினைத்தேன். நெய்தல் கிருஷ்ணனிடம் அதைச் சொல்லவும் செய்தேன். இந்த விருது அறிவிப்பே அவரது ஆசிர்வாதம் என்று நெய்தல் கிருஷ்ணனிடம் சொன்னேன்.

சுந்தர ராமசாமியின் ஆசிர்வாதம் நம் எல்லாரையும் காக்கவேண்டும்.

Comments

Popular posts from this blog

குரங்குகள் சொல்லும் நீதிக்கதை

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் 
அம்மா புகட்டிய காலத்திலிருந்து எனக்கு நீதிக்கதைகள் இன்றுவரை தேவையாகவே இருக்கின்றன. எளிய நீதிக்கதைகள் முதல் சிக்கலான நீதிக்கதைகள் வரைத் தேடித்தேடி அவை சொல்லும் நெறிமுறைகள் வழியாக, எனது அன்றாடத்துக்குள்ளும், என்னைச் சுற்றி நடக்கும் துயரமும் ரணமும் சிறு இளைப்பாறுதல்களும் கூடிய நிகழ்ச்சிகள், அபத்தங்கள், புதிர்களுக்குள்ளும் ஒரு ஒழுங்கை நான் கற்பிக்கவோ புனரமைக்கவோ செய்கிறேன்.
என்னைச் சுற்றி நடக்கும் ஒரு நிகழ்வுக்கு கால, வெளிப் பரப்பளவில் மிக அருகிலிருக்கும், கைக்குத் தென்படும் காரண காரியங்களைத் தேடாமல், என் வாழ்வுக்கு அப்பாலும் முன்பும் காரணம் இருக்கலாம்; மனிதத்துவத்துக்கு அப்பாற்பட்ட காரணமும் இருக்கலாம்; அதனால் சஞ்சலமில்லாமல் புகார்கள் இல்லாமல் அமைதியாக இரு என்பதை என் தலையில் குட்டிக் குட்டி உணர்த்தும் நீதிக்கதைகள் அடிக்கடி தேவையெனக்கு.
கட்டற்ற நுகர்வு ஒன்றே வாழ்வென்றாகிவிட்ட இக்காலகட்டத்தில் அடங்கவேயடங்காத புலன்கள் வழிநடத்தும், குறுக்கும்நெடுக்குமான சபலத்தின் பாதைகளில் திரியும் நவீன மனிதனுக்கு, மேலதிகமாக தற்காலத்தின் பாடுகளையும் அகப்படுத்தியிருக்கும் நீதிக்கதைகள் தேவை.ஊ…

நள்ளென் றன்றே யாமம்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் 
 நள்ளென் றன்றே யாமம்  சொல்லவிந்து சடலங்களாய்  பேருந்தில்  உடல்சுருட்டியடங்கினர் மக்கள்  இருட்டில் முனகும் சல்லாபப் பாடல்கள்  உதிர்ந்து வரும் திருவள்ளுவர் சித்திரம்  பொன்மொழிகள்  அதிகாலையில் இறங்கவிருக்கும் நகரம் குறித்த நினைவு  எதுவுமல்ல  ஆம்  உண்மைதான் பதுமனார் அவர்களே பற்றித் தள்ளும் விருப்பும் வெறுப்பும்  அலைக்கழிப்புகளும் அல்ல  உறக்கமும் பனியும் தான்  அவர்களைத் தாயென கதகதப்பாக  தற்காலிகமாகப் போர்த்தியிருக்கிறது.     

சிரிக்கத் தொடங்கும் யாளிகள்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்

முன்னம் பழைமையிலிருந்தும்மீண்டும் நம்மை, நமது வாழ்வைப் பரிசீலிக்க ஆரம்பிக்கலாம். பழையதென்றும் மரபென்றும் தளையென்றும் மெய்யியலென்றும் மதமென்றும் சடங்கென்றும் நாம் ஒதுக்கியதில் இன்றை, இப்பொழுதை உயிர்ப்பிக்கும் வஸ்துகள் ஏதாவது மிஞ்சியுள்ளதா? இன்றைக்கான குணமூட்டியோ, எதிர்காலத்திற்கான தீர்வோ இருக்கிறதா என்றும் பார்க்கலாம்.
‘காலடியில் ஆகாயம்’தொகுதியில் ஆனந்தின் சிறந்த கவிதைகளில் ஒன்றான ‘எல்லாமும் எப்போதும்’கவிதையில் கவிதைசொல்லி மண்ணுக்குள் போகிறான். மண்ணுக்குப் போனபின்பு உளிச்சத்தம் கேட்க மேலும் அடியில் செல்கிறான். அவனது பாட்டன் ஒரு சிலையை முடிக்கும் தருவாயில் இருக்கிறார். அது அவனது சிலையாக இருக்கிறது. மேலும் கீழே செல்கிறான் கவிதைசொல்லி, அங்கே சிற்பியாக கொள்ளுப்ப்பாட்டன் அமர்ந்திருக்கிறார். அங்கே பாதி செதுக்கப்பட்ட அவனது சிலை இருக்கிறது. மேலும் இறங்க இறங்க கடைசியில் கவிதை சொல்லியே சிலை செய்துகொண்டிருப்பதைப் பார்க்கிறான். அந்த நான், செய்து கொண்டிருந்தது கவிதை சொல்லியின் மகனுடைய சிலை.
ஆனந்த் உருவாக்கியிருக்கும் இளவரசி கவிதைகள் நம் மண்ணுக்குள் புதையுண்டு போனவற்றைத் தேடிப் போவ…