Skip to main content

ஆத்மாநாம் : மொழியின் கனவு கவிதை

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்



நாளை நமதே
கண்களில் நீர் தளும்ப இதைச் சொல்கிறேன்
இருபதாம் நூற்றாண்டு செத்துவிட்டது
சிந்தனையாளர் சிறு குழுக்களாயினர்
கொள்கைகளை
கோஷ வெறியேற்றி
ஊர்வலம் வந்தனர் தலைவர்கள்
மனச் சீரழிவே கலையாகத் துவங்கிற்று
மெல்லக் கொல்லும் நஞ்சை
உணவாய்ப் புசித்தனர்
எளிய மக்கள்
புரட்சி போராட்டம்
எனும் வார்த்தைகளினின்று
அந்நியமாயினர்
இருப்பை உணராது
இறப்புக்காய்த் தவம் புரிகின்றனர்
என் ஸக மனிதர்கள்
இந்தத் துக்கத்திலும்
என் நம்பிக்கை
நாளை நமதே



ஆத்மாநாமின் ஆளுமையை முழுமையாகப் பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் கவிதை இது. மென்மையும் உரத்த தன்மையும் சேர்ந்தொலிக்கும் கவிதைகள் அவருடையவை. நமது வாழ்க்கையின் வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்கள் மற்றும் அனுபவச் சூழல்களின் பின்னணியில் நினைவில் வைத்துக்கொள்ளக்கூடிய வரிகளை அவர் எழுதியிருக்கிறார். ‘நாளை நமதே’, பிரத்யேக உரையாடல் தொனியைக் கொண்ட ஆத்மாநாமின் சிறந்த கவிதைகளில் ஒன்று.
பாரதி, பாப்லோ நெரூதா போன்ற பெருங்கவிஞர்களைப் போலக் கவிதையை, சமூக நடவடிக்கையாக மாற்ற ஆசைப்பட்ட ஒரு குரல் ஆத்மாநாம். கவிதை என்ற கலைவடிவத்தின் அழகியலையும், பறத்தல் தன்மையையும், விந்தையையும் தக்கவைத்துக்கொண்டே தன் விரிந்த கரங்களால் மானுடத்தையும் தழுவ முயன்ற பிஞ்சுக் கைகள் அவருடையவை.
‘நாளை நமதே’ கவிதை இருபதாம் நூற்றாண்டைப் பற்றி பேசுகிறது. இப்போது படிக்கும்போது 21-ம் நூற்றாண்டுக்குத்தான் முழுமையாக அச்சுஅசலாக இது பொருந்தும் என்று நாம் வாதிக்க இயலும். 16-ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வாசகனோ, 23-ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வாசகனோ இதைப் படிக்க நேர்ந்தாலும் சமகாலத்தன்மையை இக்கவிதையில் உணர நேரலாம்.
இதுதான் இக்கவிதையின் அழகு. வாழ்க்கையும் லட்சியங்களும் மனிதர்களும் தொடர்ந்து இற்று விழுவதைப் பார்க்கிறார் ஆத்மாநாம். புரட்சி, போராட்டம் என்ற செயல்பாடுகளுடன் மட்டுமல்ல, வார்த்தைகளிலிருந்தே அந்நியமாகிவிட்டனர் மக்கள் என்கிறார். ஆத்மாநாமைப் பொருத்தவரை மொழியும் வார்த்தைகளும் கனவையும் லட்சியங்களையும் நேசத்தையும் சேகரித்துவைத்திருப்பவை. ‘சக மனிதர்கள்’ என்று எழுதாமல் ‘ஸக மனிதர்கள்’ என்று ஆத்மாநாம் விளிக்கிறார்?
மொழியின் கனவு கவிதை என்றால் அந்தக் கனவின் இளம் உருவகம் ஆத்மாநாம். அதனால்தான் அவரால் இப்படிச் சொல்ல முடிந்தது: “என்னுடைய கனவுகளை உடனே அங்கீகரித்துவிடுங்கள் / வாழ்ந்துவிட்டுப் போனேன் என்ற நிம்மயாவது இருக்கும்”.
மானுடம் மீது தீராத ஆசை அவனுக்கு. இன்னும் அவனுக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது. காலம் தனது ஒட்டுமொத்த துயரங்களின் சிலுவைச் சுமையையும் சில கலைஞர்களின் தோள்மீது வைத்துவிடுகிறது. அந்த சிலுவைச் சுமைப் பொறுப்புக்குத் தன்னை ஒப்புக்கொடுக்க தன் கவிதைகள் வழியாக முயன்றவர் ஆத்மாநாம். இளமையிலேயே பல்வேறு மனநெருக்கடிகளால் பாதிக்கப்பட்டு தற்கொலை செய்துகொண்டவர்.
சமகாலக் கவிதைக்கான கூர்ந்த அழகியல், உரையாடல் தன்மை, மௌனம் இவற்றைத் தன் பண்புகளாக வைத்திருந்த ஆத்மாநாம் கவிதைகள் அன்றாடப் பயன்பாட்டுத் தன்மையையும் கொண்டவை. அவருக்கு அந்தப் பிரக்ஞை இருந்துள்ளது.
தன் கவிதைகள் மானுடத்தின் துயரங்கள் களையும் சாசுவதமான குணமூட்டிகள் என்று அவர் மிகையாகக் கருதியிருக்கவில்லை. களைத்த ஆன்மாவுக்கு ஒரு தேநீர். ஒரு ஆரோக்கியமான சூப். ஒரு எளிய எலுமிச்சைப் பானகம். ஆத்மாநாமின் பயன்பாட்டுத் தன்மையையும் அவை கொண்டிருக்கும் ஆரோக்கியத்தையும் இன்றைய கவிஞர்கள், கவிதை வாசகர்கள் அணுகிப்பார்க்க வேண்டும்.


செடி
சாக்கடை நீரில் வளர்ந்த
ஒரு எலுமிச்சைச் செடி
போல் நான்
அளிக்கும் கனிகள்
பெரிதாகவும் புளிப்புடனும்
தானிருக்கும்
கொஞ்சம் சர்க்கரையை
சேர்த்து அருந்தினால்
நல்ல பானகம் அல்லவா

Comments

Popular posts from this blog

குரங்குகள் சொல்லும் நீதிக்கதை

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் 
அம்மா புகட்டிய காலத்திலிருந்து எனக்கு நீதிக்கதைகள் இன்றுவரை தேவையாகவே இருக்கின்றன. எளிய நீதிக்கதைகள் முதல் சிக்கலான நீதிக்கதைகள் வரைத் தேடித்தேடி அவை சொல்லும் நெறிமுறைகள் வழியாக, எனது அன்றாடத்துக்குள்ளும், என்னைச் சுற்றி நடக்கும் துயரமும் ரணமும் சிறு இளைப்பாறுதல்களும் கூடிய நிகழ்ச்சிகள், அபத்தங்கள், புதிர்களுக்குள்ளும் ஒரு ஒழுங்கை நான் கற்பிக்கவோ புனரமைக்கவோ செய்கிறேன்.
என்னைச் சுற்றி நடக்கும் ஒரு நிகழ்வுக்கு கால, வெளிப் பரப்பளவில் மிக அருகிலிருக்கும், கைக்குத் தென்படும் காரண காரியங்களைத் தேடாமல், என் வாழ்வுக்கு அப்பாலும் முன்பும் காரணம் இருக்கலாம்; மனிதத்துவத்துக்கு அப்பாற்பட்ட காரணமும் இருக்கலாம்; அதனால் சஞ்சலமில்லாமல் புகார்கள் இல்லாமல் அமைதியாக இரு என்பதை என் தலையில் குட்டிக் குட்டி உணர்த்தும் நீதிக்கதைகள் அடிக்கடி தேவையெனக்கு.
கட்டற்ற நுகர்வு ஒன்றே வாழ்வென்றாகிவிட்ட இக்காலகட்டத்தில் அடங்கவேயடங்காத புலன்கள் வழிநடத்தும், குறுக்கும்நெடுக்குமான சபலத்தின் பாதைகளில் திரியும் நவீன மனிதனுக்கு, மேலதிகமாக தற்காலத்தின் பாடுகளையும் அகப்படுத்தியிருக்கும் நீதிக்கதைகள் தேவை.ஊ…

சிரிக்கத் தொடங்கும் யாளிகள்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்

முன்னம் பழைமையிலிருந்தும்மீண்டும் நம்மை, நமது வாழ்வைப் பரிசீலிக்க ஆரம்பிக்கலாம். பழையதென்றும் மரபென்றும் தளையென்றும் மெய்யியலென்றும் மதமென்றும் சடங்கென்றும் நாம் ஒதுக்கியதில் இன்றை, இப்பொழுதை உயிர்ப்பிக்கும் வஸ்துகள் ஏதாவது மிஞ்சியுள்ளதா? இன்றைக்கான குணமூட்டியோ, எதிர்காலத்திற்கான தீர்வோ இருக்கிறதா என்றும் பார்க்கலாம்.
‘காலடியில் ஆகாயம்’தொகுதியில் ஆனந்தின் சிறந்த கவிதைகளில் ஒன்றான ‘எல்லாமும் எப்போதும்’கவிதையில் கவிதைசொல்லி மண்ணுக்குள் போகிறான். மண்ணுக்குப் போனபின்பு உளிச்சத்தம் கேட்க மேலும் அடியில் செல்கிறான். அவனது பாட்டன் ஒரு சிலையை முடிக்கும் தருவாயில் இருக்கிறார். அது அவனது சிலையாக இருக்கிறது. மேலும் கீழே செல்கிறான் கவிதைசொல்லி, அங்கே சிற்பியாக கொள்ளுப்ப்பாட்டன் அமர்ந்திருக்கிறார். அங்கே பாதி செதுக்கப்பட்ட அவனது சிலை இருக்கிறது. மேலும் இறங்க இறங்க கடைசியில் கவிதை சொல்லியே சிலை செய்துகொண்டிருப்பதைப் பார்க்கிறான். அந்த நான், செய்து கொண்டிருந்தது கவிதை சொல்லியின் மகனுடைய சிலை.
ஆனந்த் உருவாக்கியிருக்கும் இளவரசி கவிதைகள் நம் மண்ணுக்குள் புதையுண்டு போனவற்றைத் தேடிப் போவ…

நள்ளென் றன்றே யாமம்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் 
 நள்ளென் றன்றே யாமம்  சொல்லவிந்து சடலங்களாய்  பேருந்தில்  உடல்சுருட்டியடங்கினர் மக்கள்  இருட்டில் முனகும் சல்லாபப் பாடல்கள்  உதிர்ந்து வரும் திருவள்ளுவர் சித்திரம்  பொன்மொழிகள்  அதிகாலையில் இறங்கவிருக்கும் நகரம் குறித்த நினைவு  எதுவுமல்ல  ஆம்  உண்மைதான் பதுமனார் அவர்களே பற்றித் தள்ளும் விருப்பும் வெறுப்பும்  அலைக்கழிப்புகளும் அல்ல  உறக்கமும் பனியும் தான்  அவர்களைத் தாயென கதகதப்பாக  தற்காலிகமாகப் போர்த்தியிருக்கிறது.