Saturday, 26 April 2014

பழங்களை நறுக்கும்போது

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்

வீட்டிலேயே ஒரு பகுதியை ஒதுக்கி, ஐஸ்க்ரீம் மற்றும் பழச்சாறுகளைத் தயாரித்து விற்கும் வயோதிகர் ஒருவர் எங்கள் பகுதியில் இருக்கிறார். அவர் மங்களூரைச் சேர்ந்தவர். முதுமையிலும் உயிர்ப்பு ததும்பும் கொங்கணி முகம். கண்களும் சிரிக்கும். ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தியின் சாயல்.
ஒவ்வொரு கோடையிலும் எங்கள் நட்பு அவருடன் துளிர்விடத் தொடங்கும். அவரிடம் ஷுகர் ஃப்ப்ரீ ஐஸ்கிரீம் கிடையாது. ஆனாலும் அதையும் தயாரியுங்கள் என்று ஒவ்வொரு ஆண்டும் சொல்கிறேன். விட்டேத்தியாகச் சிரிப்பார். வெண்ணிலா ஐஸ்கிரீம் மேல் சூடான ஹாட் சாக்லேட் பாகை ஊற்றிச் சாப்பிட்டபடியே, வாடிக்கையாளர் அதிகம் இல்லாத சமயத்தில் எங்களுக்குள் உரையாடலும் நடக்கும். வீட்டின் பிரதான அறையில் தனது கடையை அவர் அமைத்துள்ளார். அவருக்கு மனைவியும், திருமணமாகாத முதிர்கன்னி மகளும் உண்டு. எல்லாருக்கும் கொங்கணி முகங்கள். பிரியத்துடன் சிரிப்பார்கள். சில காலைகளில் அப்பாவும் மகளுமாக நடைப்பயிற்சியும் செய்யும்போது நாங்கள் கைகளை உயர்த்திக் கொள்வோம். அன்றாட வியாபாரம் குறித்தும் பேசியிருக்கிறோம். அவருடைய ஒரே மகன் தனது குடும்பத்தோடு வேறெங்கோ வசித்து வருகிறான். மகன் மீது அவருக்கு அதிருப்தி உண்டு. அதைச் சொல்லும்போது கசப்புடன் சிரிப்பார்.
காதலர்கள், குடும்பங்கள், மாணவர்கள் எல்லாரும் வரும் கடை அது. எட்டுப் பேர் ஒரே நேரத்தில் வந்தால் நெரிசல் ஆகிவிடும். குளிர்பதனப் பெட்டி, விதவிதமான கண்ணாடிக் குவளைகள், லஸ்சி கடையும் எந்திரம், மிக்சி, பழச்சாறு எந்திரம், குளிர்சாதனப் பெட்டி, பழங்கள் என நிறைந்திருக்கும் பகுதியை ரொம்பவும் சுத்தமாக வைத்திருப்பார் . ஐஸ்க்ரீமை அவர் கரண்டியில் எடுத்து வைக்கும்போதும், அதற்கு வண்ண, வண்ணப் பழங்களால் அலங்காரம் செய்யும்போதும், அவருடைய உதவியாளராக வேலைபார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசை எனக்கு ஏற்படும். இளநீர் வழுக்கை, ஸ்ட்ராபெர்ரி, ப்ளாக் கரெண்ட் என இயற்கையாகக் கிடைப்பவற்றிலிருந்து ஐஸ்க்ரீம் தயாரிப்பார். உயரமான கண்ணாடிக்ளாசில் அவர் தன்கையால் தயாரித்துத்தரும் ஃபலூடா ஒரு கனவுத் தோற்றத்தில் இருக்கும்.

அவர் பழங்களை வெட்டும்போதும், பழச்சாறு தயாரிக்கும்போதும் அந்த இடத்தில் ஆழ்ந்த அமைதி நிலவும். சாத்துக்குடிகளின் தோலை உறிக்கும்போது ஒரு நாள் பார்த்தேன்; அத்தனை சாந்தமாக சின்ன நெருடல்கூட இல்லாமல் கத்தியால் தோலை மட்டும் கீறி, ஒவ்வொரு தோலாக உரித்ததை. அந்த ஒழுங்கை, ஆத்மார்த்தத்தை எங்கிருந்து பெற்றார்?
சென்னையில் பல ஆண்டுகளாக வசிக்கும் அவரது தலையில், மலையின் உச்சியில் உள்ள குளிர்ச்சி இன்னும் இருக்கும்போல. அவரிடம் நான் உணரும் குளிர்ச்சிக்கு, அவரது மனைவியுடனான கனிந்த உறவும் ஒரு காரணம் என்று தோன்றுகிறது.

(தி இந்து, வாழ்வு இனிது இணைப்பில் வெளியானது)

Sunday, 20 April 2014

குழந்தை ஏற்கனவே புலியைப் பார்த்திருக்கிறது

ஹோர்ஹெ லூயி போர்ஹெஸ்


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் 

                            ஒரு சின்னஞ்சிறு குழந்தை முதல்முறையாக மிருகக்காட்சி சாலைக்கு அழைத்துச் செல்லப்படுகிறது. அந்தக் குழந்தை நம்மில் ஒருவராய் இருக்கலாம், இன்னொரு வகையில் பார்த்தால் அது நாமாகவே இருந்து நாம் அதை மறந்துபோயிருக்கலாம். இந்தப் பின்னணியில் - இந்த வினோதமான பின்னணியில்- அந்தக் குழந்தை இதுவரை பார்த்திராத விலங்குகளைப் பார்க்கிறது.  சிறுத்தைப் புலிகள், ராஜாளி, காட்டெருமைகள்… இன்னும் வினோதமாக, ஒட்டகச்சிவிங்கிகளையும் பார்க்கிறது. திகைக்கச் செய்யும் அளவுக்கு வகைமை கொண்ட விலங்குகளின் ராஜ்ஜியத்தை பார்க்கும் வாய்ப்பு முதல் முறையாக அந்தக் குழந்தைக்குக் கிடைக்கிறது. இந்தக் காட்சி எச்சரிக்கையூட்டவோ அச்சமூட்டவோ செய்தாலும் அந்தக் குழந்தை அதை ரசிக்கிறது. விலங்குக் காட்சி சாலைக்குப் போவதைக் குழந்தைப் பருவத்தின் மகிழ்ச்சிகளில் ஒன்று என்று குதூகலம் அடைகிறது. அன்றாடம் நிகழ்ந்தாலும் புதிராகவே இருக்கும் இந்த நிகழ்வை நாம் எப்படி விளக்க முடியும்?

நாம் அதை மறுக்கலாம். மிருகக்காட்சிச் சாலைக்கு திடீரென்று அவசரமாக அழைத்துச் செல்லப்படும் குழந்தைகள், சிறிது காலத்தில், நரம்பியல் நோயுள்ளவர்களாக மாறக்கூடும் என்று நாம் நினைக்கலாம். உண்மை என்னவென்றால், மிருகக்காட்சிச் சாலைக்கே செல்லாத குழந்தை ஒன்று இருக்க முடியாது. அதுபோலவே, நரம்பியல் கோளாறு இல்லாத பெரியவரும் யாரும் இல்லை. எல்லாக் குழந்தைகளும் அறிய விழைபவர்கள் என்று வரையறுக்கலாம். ஒரு கண்ணாடி அல்லது தண்ணீர் அல்லது மாடிப்படிகளைத் தெரிந்துகொள்வதைப் போன்றே மர்மமானதுதான் ஒட்டகத்தைக் கண்டறிவதும். மிருகங்கள் சூழ்ந்த இந்த இடத்துக்கு அழைத்துப் போகும் பெற்றோரைக் குழந்தை நம்புகிறது என்றும் சொல்லலாம். தவிர, அந்தக் குழந்தையிடம் உள்ள பொம்மைப் புலியும், கலைக்களஞ்சியத்தில் உள்ள புலிகளின் படங்களும் ஏதோ ஒருவகையில் ரத்தமும் சதையுமான புலியை அச்சமின்றிப் பார்க்க அந்தக் குழந்தைக்குக் கற்றுத்தந்திருக்கும். தனது தொல்படிம நினைவில் குழந்தை ஏற்கனவே புலியை பார்த்திருக்கிறது என்று ப்ளேட்டோ (இந்த உரையாடலில் பங்கேற்க அவர் அழைக்கப்பட்டிருப்பாரெனில்) நம்மிடம் சொல்லக்கூடும். ஒரு குழந்தை புலிகளை அச்சம் இன்றி பார்க்க இயல்வது எப்படி என்பதற்கான காரணத்தை  இன்னும் ஆச்சரியமூட்டும் வகையில் ஷோபன்ஹர் சொல்லக்கூடும். தானே அந்தப் புலி என்றும் அந்தப் புலிதான் நான் என்றும் அந்தக் குழந்தை அறிந்திருக்கும். அந்தக் குழந்தையும் புலிகளும் ஆசை என்ற ஒற்றை சாராம்சத்தின் மாறுபட்ட வடிவங்களே தவிர வேறோன்றுமில்லை என்பதையும் அது அறிந்திருக்கும்.

நாம் இப்போது நிஜ மிருகக்காட்சி சாலையிலிருந்து புராணிகங்களின் காட்சியகத்துக்குச் செல்வோம். அது சிங்கங்கள் உள்ள மிருகக்காட்சி சாலை அல்ல, ஸ்பிங்ஸ்சஸ், கிரிஃபான்கள் மற்றும் மனித முகமுள்ள குதிரைகள் வசிக்கும் இடம். இரண்டாவதில் உள்ள மிருகங்களின் தொகை முதலாவதைத் தாண்டியிருக்கும். உண்மையான உயிர்களின் கலவையாகவே கற்பனை மிருகங்கள் இருப்பதால் வேறு வேறு கலப்புகளின் சாத்தியங்கள் முடிவற்றவை. சென்டார் மிருகத்தில் குதிரையும் மனிதனும் சேர்ந்திருக்கிறார்கள். மினோடாரில் காளையும் மனிதனும் (மனித முகமும் காளையின் உடலுமாக தாந்தே அதை கற்பனை செய்திருக்கிறார்); இந்த ரீதியில் முடிவில்லாத வகையில் பல விதமான மிருகங்களை உருவாக்க முடியும் - மீன்கள், பறவைகள், ஊர்வன என்று பல சேர்க்கைகளுடன். நமக்கு ஏற்படும் அலுப்பு அல்லது எரிச்சலே அதன் எல்லை. இருப்பினும் அது நடக்கவில்லை; கடவுளுக்கு நன்றி, இன்னும் அவை பிறப்பெடுத்துக்கொண்டே இருக்கும். டெம்ப்டேஷன் ஆப் செய்ண்ட் அந்தோணியின் கடைசிப் பக்கங்களில் மத்திய காலச் செவ்வியல் கால மிருகங்களின் எண்ணிக்கையைத் திட்டவட்டமாகச் சொல்ல முயன்றிருப்பார். சில புதிய மிருகங்களையும் சேர்க்க முயன்றிருப்பார்; அவர் சொல்லும் தொகை அந்த அளவுக்கு ஏற்கத்தக்கதல்ல. ஆனாலும் அவற்றில் சில நமது கற்பனையைத் தூண்டுபவை. தற்போதைய கையேட்டின் பக்கங்களைப் புரட்டிப் பார்க்கும் ஒருவர், கனவுகளின் விலங்கியல், சிருஷ்டிகர்த்தாவின் விலங்கியலை விட எவ்வளவு தூரம் மோசமாக இருக்கிறது என்பதை விரைவிலேயே அறிந்துகொள்வார்.

பிரபஞ்சத்தின் அர்த்தம் குறித்து நமக்குள்ள அறியாமை அளவுக்கு டிராகனைக் குறித்தும் அறியாமை இருக்கிறது. ஆனால் மனிதக் கற்பனையை டிராகனின் உருவம் ஏதோ ஒரு வகையில் ஈர்க்கிறது. அதனால்தான் முற்றிலும் மாறுபட்ட இடங்களிலும் காலங்களிலும் டிராகனைக் காண்கிறோம். அதனால்தான், அவசியமான மிருகமாக - நிலையற்ற, தற்காலிகமான ஒன்றாக இல்லாத - மூன்று தலை சிமரா அல்லது கட்டோப்ளபாஸ் ஆகியவை குறித்துப் பேச வேண்டியுள்ளது.

இந்தப் புத்தகம் குறித்து நாங்கள் அறிந்தே இருக்கிறோம். ஒருவேளை இந்த வகைமையில் இதுவே முதல் நூலாகவும் இருக்கலாம். கற்பனை மிருகங்கள் மொத்தமும் தொகுக்கப்படாமல் போயிருக்கலாம். நாங்கள் செவ்வியல் மற்றும் கீழைத்தேயப் படைப்புகளுக்குள் ஆழ்ந்திருக்கிறோம், இதைப் பொருத்தவரை தேடலுக்கு முடிவே இல்லை என்பதை உணர்கிறோம்.

ஓநாய் மனிதன் போல மிருக வடிவங்களை எடுக்கும் மனிதன் குறித்துப் பேசும் பல கதைகளை வேண்டுமேன்றே விலக்கிவிட்டோம்.

(போர்ஹெஸ் தொகுத்த தி புக் ஆப் இமேஜினரி பீயிங்ஸ் நூலின் 1957 இல் வெளியான பதிப்புக்கு எழுதப்பட்ட முன்னுரையின் மொழியாக்கம்)

Monday, 7 April 2014

கிங்பிஷர்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்


அந்த மீன்கொத்திப் பறவைக்கு
தன் இன்னொரு பெயர்
கிங்பிஷர் என்று தெரியாது
தன் பெயரில் விமானங்கள் பறப்பதை
அது அறியாது

பேரழகிகளின் கவர்ச்சிப்படங்கள்
கொண்ட காலண்டர் ஆண்டுதோறும்
அதன் முத்திரையுடன்
வெளிவரும் செய்தியை
அதற்கு யாரும் சொல்லவேயில்லை

கிங்பிஷர் நிறுவனத்தின்
முதலாளி பூலோகத்தில்
சொர்க்கத்தின் உல்லாசங்களையெல்லாம்
அனுபவிப்பதையும்
தன் இலச்சினை பொறித்த
சீருடைப் பணியாளர்கள்
மாதச்சம்பளமின்றி
போராடும் செய்திகளையும்
கிங்பிஷர் வாசித்ததே இல்லை

தன்னைப் பற்றி
உலகில் மிதக்கும் இத்தனை தகவல்களின்
கனமேதுமின்றி
அந்த நீலநிற குட்டிப்பறவை
ஏப்ரல் வெயிலில்
நான் பயணிக்கும் பறக்கும் ரயில்தடத்திற்கும்
நகர்ப்புறச் சேரிக்கும் இடையில்
மீன்கள் அற்று
சாக்கடையாய் நிற்கும்
கூவ நதியின்
மரக்கிளையில்
இறங்கி அமர்கிறது


அதன் பெயர்
கிங்பிஷர்.