Monday, 30 September 2013

ஆயிரம் சந்தோஷ இலைகள்


நான்
என் வீட்டு
பால்கனியோர
அரசமரம்
என் மனம்
காற்றிலும் ஒளியிலும்
ஆடும்
ஆயிரம் சந்தோஷ இலைகள்

நான்



என் தந்தையர்
எனக்கு வழிவிட்டுப் போயினர்.
என் வீடும் நிலமும்
விசாலம் கொண்டது
துளியும் கவலை இன்றி
பெயரோடு மகத்துவமும்
சூடிய மலர்கள்
காவியச்சாயல் ஏறாத
புறக்கணிக்கப்பட்ட பூக்கள்
மஞ்சளும் சிகப்புமாக
குப்பைமேடுகள்
சிதில வீடுகள், பாலங்களில்
பூத்துச் சிரிக்கின்றன.
என் குழந்தைகள்
அந்தப் பூக்களைப் போல
இந்த உலகை
துல்லியமாக
விடுதலையுடன் பார்க்க
நான்
அதே சிரிப்புடன்
இங்கிருந்து நீங்கத்தான் வேண்டும்.

Sunday, 29 September 2013

ஆப்பிள் பாபா வாணி


வாணி ஊருக்குப் போயிருந்தாள்
வியாழக்கிழமை இரவன்று
தவறாமல்
சாய்பாபாவுக்கு
ஆப்பிளைப் படைக்கச் சொல்லியிருந்தாள்
நான் அந்த நாள் முழுவதும்
பாபாவையும்
வாணியையும்
ஆப்பிளையும்
நினைவில் வைத்திருந்தேன்
இரவில் வீடு திரும்பி
குளிர்சாதனப் பெட்டியைத்  திறந்தேன்

ஆப்பிளை எடுத்து
பூஜையறையில்
சாய்பாபாவுக்கு
வைத்தேன்.
ஆப்பிள் வியர்ததது
தீபச்சுடர் ஒளியில்
பாபாவின் முகத்தைப் பார்த்தேன்
அவர் முகத்தில் வருத்தம்
எனக்கும்தான்.