Skip to main content

சொற்புணர்ச்சி

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்



நான் ஏற்கனவே
உலகுக்கு வந்திருக்கும் ஞாபகத்தின்
ஒரு எச்சம்
மரத்தின் பழுத்த உலர்கிளை
முதிய காகம்
நெடுங்காலம் பயன்படாதிருக்கும்
விருந்துமேஜை
அதன் மீது படரும் துயர ஒளி
என் காதலைப் போன்றது
காலடிகளின் ஓசைக்காக
என் வாசல்கதவு தட்டப்படுவதற்காக
நள்ளிரவிலும் காத்திருப்பவன்
என் சிரிப்பில் சதா ஒளிந்திருக்கும்
அழுகை
என் நண்பன்
என் வீட்டிலிருந்து
தெருவைக் கடக்கும் பாதசாரிகளை
மணிக்கணக்காய்ப் பார்ப்பதில்
ஒரு திருப்தியும் ஏக்கமும்
அவர்களோடு அவளும் போனாள்
அவர்கள் யாரும் என்னை
உடன் அழைக்கவில்லை
அவளும் கூட
000
அப்பாவையும் அம்மாவையும்
எண்ணுகையில்
மணற்கடிகாரம்தான்
என் நினைவுக்கு வருகிறது
அப்பா செயலால் நிரம்பி
மணலைச் சலித்த
மேற்குடுவை
அம்மா அவர் சலித்த மணல் நிரம்பிய
பைத்தியம் படர்ந்த
கீழ்க்குடுவை
இப்போதெனக்கு
இருவர் மீதும்
சமமான அனுதாபமே
இருப்பினும்
என்மீது
அம்மா அதீதமாய் தன்னை விட்டுச்சென்றுள்ளதை
என்னால் மறுக்கவியலாது
தன் புகார்களையும்
நோய் என்றும்
ஞாபகம் என்றும்
அனுதினமும்
பைத்தியம் துடிக்கும்
இந்தக் காயத்தையும்
000
நான் காத்திருந்ததெல்லாம்
மரணத்தின் புணர்ச்சிக்காக
மதுபருக அபூர்வமாய்
வரும் நண்பன் அல்ல
மரணம்
மாறும் ஒரு பருவமும் அல்ல
பிரயாணத்தை
யாரிடமும் பகிர இயலாமல் ஆக்கும்
ஒரு மாயநகரம்
என் தனிமையைப் போல
000
அழகைக் காணும்போதெல்லாம்
பூரித்து அவளாய் நிற்கும்
மலரைக் காணும் கணம்தோறும்
என் தோல்வியில் சுருண்டு
சாவு என்று
என்னை நான் பலமுறை சபித்துள்ளேன்
000
மரணம்
என்னை நெருங்கி
ஸ்பரிசிக்கும் போது
நான் என்ன உரைப்பேன்
கனத்த சம்பங்களற்ற
ஒரு காதை என்று.

(அச்சம் என்றும் மரணம் என்றும் இரண்டு நாய்க்குட்டிகள் தொகுப்பிலிருந்து)

புகைப்படம்: விஸ்வாமித்ரன்

Comments

Popular posts from this blog

ஆனந்தா ஆற்றில் இறங்காதே

ஒரு நாள் புத்தர் தனது சீடன் ஆனந்தாவுடன் வனத்தைக் கடந்துகொண்டிருந்தார். அது கடுமையான கோடைக்காலம் என்பதால் புத்தருக்குத் தாகமாக இருந்தது. அவர், ஆனந்தனிடம், “கொஞ்சம் திரும்பிப் போனால், மூன்று நான்கு மைல் தூரத்தில் நாம் கடந்த ஒரு சிறு நீரோடை வரும். அதில் இந்தப் பிச்சைப் பாத்திரத்தில் நீர் மொண்டு வா. நான் மிகுந்த தாகம் மற்றும் சோர்வை உணர்கிறேன்” என்றார். ஆனந்தா வந்த வழியிலேயே திரும்பிச் சென்றான். ஆனால் அவன் அந்தச் சிறு நீரோடையை அடையும்போது, அவனுக்கு முன்னால் சென்ற சில மாட்டு வண்டிகள் நீரோடைக்குள் இறங்கித் தாண்டிச் சென்றதால், அந்த நீரோடை முழுவதும் கலங்கிச் சேறாகிவிட்டது. நீரினடியில் கிடந்த இலைகளும் மேலே வந்துவிட்டன. புத்தனின் சீடன் ஆனந்தா, நீரோடையின் நிலையைப் பார்த்துவிட்டு, இந்தத் தண்ணீரைக் குடிக்கவே முடியாது என்று நினைத்து, வெறும் கையுடன் திரும்பிவிட்டான். “நீங்கள் கொஞ்சநேரம் காத்திருக்க வேண்டும். கொஞ்சம் பொறுங்கள். அடுத்த இரண்டு மூன்று மைல்களில் ஒரு பெரிய நதி ஒன்று இருக்கிறது. அங்கே போய்த் தண்ணீர் கொண்டு வருகிறேன்’ என்று புத்தரிடம் கூறினான். ஆனால் புத்தரோ, மறுபடியும் சிறு நீரோடைக்குச் ச…

மாறும் நிலங்களை மொழிபெயர்க்கும் கவிஞன்

சிறுவயதிலேயே ‘வால்கா முதல் கங்கை வரை’ நூலைப் படித்துவிட்டு உற்பத்தி உறவுகளின் கதையாக இந்த உலகத்தின் கதையை வாசிக்கத் தெரிந்த இந்திய, தமிழ் குடியானவன்.
யவனிகா என்று இவர் வைத்த பெயர் எழுத்தாளர் சுஜாதா நாவலின் பெயராக பின்னால் ஆனது. 1990-களில் ஏற்பட்ட புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகளால் பாரம்பரியத்தொழிலை இழந்தவர்களில் ஒருவர். தலித் அரசியல், தலித் இலக்கியம், சோவியத் உடைவுக்குப் பின் மார்க்சியம் சந்தித்த நெருக்கடி, பின் நவீனத்துவ,அமைப்பியல் கோட்பாட்டு விவாதங்களும் இவரது கவிதையில் கதைகளாக, கதாபாத்திரங்களாக, குழந்தைகள் விளையாடும் கூழாங்கற்களைப் போல உருளுகின்றன.
வியாபாரத்துக்காக இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் அலையத் தொடங்கியபோது இவரது கவிதைகளில் மாறும் நிலங்கள், தாவரங்கள் செறிவூட்டப்பட்டிருக்க வேண்டும். சிறு துணி வணிகனாக கிழக்கு ஆசிய நாடுகளிலும் பயணம் செய்யத் தொடங்கியபோது, ஒரு புதிய வர்த்தகக் காலனியாக உருவாகி மேல்கீழாக மாறப்போகும் இந்தியாவின் நிலங்களை மனிதர்களை தீர்க்க தரிசனமாகப் பார்த்துவிட்டான் யவனிகா. அப்படியாக ஊகித்து உணர்ந்த அவனது கவிதைகளின் முதல் தொகுதிதான் ‘இரவு என்பது உறங்க அல்ல’. இரவு என்ப…

குரங்குகள் சொல்லும் நீதிக்கதை

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் 
அம்மா புகட்டிய காலத்திலிருந்து எனக்கு நீதிக்கதைகள் இன்றுவரை தேவையாகவே இருக்கின்றன. எளிய நீதிக்கதைகள் முதல் சிக்கலான நீதிக்கதைகள் வரைத் தேடித்தேடி அவை சொல்லும் நெறிமுறைகள் வழியாக, எனது அன்றாடத்துக்குள்ளும், என்னைச் சுற்றி நடக்கும் துயரமும் ரணமும் சிறு இளைப்பாறுதல்களும் கூடிய நிகழ்ச்சிகள், அபத்தங்கள், புதிர்களுக்குள்ளும் ஒரு ஒழுங்கை நான் கற்பிக்கவோ புனரமைக்கவோ செய்கிறேன்.
என்னைச் சுற்றி நடக்கும் ஒரு நிகழ்வுக்கு கால, வெளிப் பரப்பளவில் மிக அருகிலிருக்கும், கைக்குத் தென்படும் காரண காரியங்களைத் தேடாமல், என் வாழ்வுக்கு அப்பாலும் முன்பும் காரணம் இருக்கலாம்; மனிதத்துவத்துக்கு அப்பாற்பட்ட காரணமும் இருக்கலாம்; அதனால் சஞ்சலமில்லாமல் புகார்கள் இல்லாமல் அமைதியாக இரு என்பதை என் தலையில் குட்டிக் குட்டி உணர்த்தும் நீதிக்கதைகள் அடிக்கடி தேவையெனக்கு.
கட்டற்ற நுகர்வு ஒன்றே வாழ்வென்றாகிவிட்ட இக்காலகட்டத்தில் அடங்கவேயடங்காத புலன்கள் வழிநடத்தும், குறுக்கும்நெடுக்குமான சபலத்தின் பாதைகளில் திரியும் நவீன மனிதனுக்கு, மேலதிகமாக தற்காலத்தின் பாடுகளையும் அகப்படுத்தியிருக்கும் நீதிக்கதைகள் தேவை.ஊ…